Przewodnik po naczyniach do herbaty

Dziś postanowiliśmy przygotować krótki przewodnik po naczyniach do herbaty i opisać prostym, przystępnym językiem, co do czego służy i co gdzie się przelewa. Zacznijmy powoli poznawać, co jest do czego używane i jak się nazywa. Dla osoby odkrywającej herbatę ważna jest atmosfera: ogień, gotująca się woda, piękne naczynia, aromaty, rozmowa. To wszystko ma znaczenie.

Gaiwan
Co to takiego? Dosłowne tłumaczenie tego słowa z chińskiego oznacza „czarkę z pokrywką”.

To komplet, a nie tylko samo naczynie, składający się z czarki, pokrywki i podstawki. Parzenie w gaiwanie stosuje się wtedy, gdy chcemy spróbować herbaty, na przykład przed zakupem. W takich sytuacjach ważne jest zachowanie neutralnego smaku naparu; trzeba też mieć możliwość obejrzenia zaparzających się liści herbaty i powąchania ich. Z tego sposobu parzenia korzysta się również podczas codziennego picia herbaty. W gaiwanie można parzyć każdy rodzaj herbaty, ale najlepiej sprawdza się on przy słabo fermentowanych (jasnych) oolongach.

Jednym z najbardziej uniwersalnych rozwiązań dla początkującego herbaciarza jest porcelanowy gaiwan. Dlaczego na przykład nie gliniany? Używanie glinianego gaiwana do parzenia herbat o różnym stopniu fermentacji prowadzi do mieszania się smaków i tłumienia delikatnych aromatów subtelnych herbat (białych, zielonych, oolongów) przez mocniejsze herbaty (czerwone, pu-erh).

O parzeniu herbaty w gaiwanie

1. Zagotować wodę lub podgrzać ją do temperatury odpowiedniej dla wybranej herbaty.

2. Wlać wrzątek do gaiwana, poczekać, aż się nagrzeje, a następnie wylać wodę.

3. Wsypać herbatę do nagrzanego gaiwana.

4. Opłukać liście herbaty i natychmiast odlać wodę, w ten sposób je przemywając.

5. Ponownie wlać wodę po ściance czarki do około 2/3 objętości. Zamknąć gaiwan pokrywką.

6. Odczekać 15–20 sekund, przelać herbatę do cha hai albo do czarek.

7. Podać herbatę.

8. Powtarzać punkty 5, 6 i 7, stopniowo wydłużając czas parzenia.

 

Czahu (czajnik)
To słowo w tłumaczeniu brzmi bardzo zwyczajnie — to po prostu znany nam wszystkim czajnik. Czajniki występują w różnych rodzajach, wzorach i pojemnościach, zawsze można znaleźć taki, który będzie odpowiadał naszym upodobaniom. Warto zaznaczyć, że pojemność 150–200 ml jest w zupełności wystarczająca, jeśli wybieramy czajnik dla niewielkiego grona i będziemy pić głównie herbatę wysokiej jakości, którą można parzyć kilkukrotnie.

Chahai
Słowo chahai oznacza w tłumaczeniu „Morze herbaty”, a gongdaobei (tajwańska nazwa tego naczynia) — „czarkę sprawiedliwości”. Tak nazywa się naczynie, do którego przelewa się herbatę z czajnika lub gaiwana, gdy napar osiągnie odpowiedni stan. Chahai ma formę niewielkiego dzbanuszka, przypominającego naczynie do śmietanki lub mleka. Wykonuje się go najczęściej z ceramiki, porcelany lub szkła. Rozmiar cha hai dobiera się tak, aby mieścił cały napar z czajnika.

Jest pięć powodów, dla których nie rozlewa się herbaty z czajnika od razu do czarek.

1. Jeśli rozlewać herbatę z czajnika bezpośrednio do czarek, z pominięciem chahai, herbata pozostająca w czajniku może zaparzać się zbyt długo, czekając na ponowne rozlanie, przez co stanie się gorzka i niezdatna do picia. Dlatego proces parzenia należy przerwać, przelewając od razu cały napar z czajnika.
2. Jeśli rozlewać herbatę z czajnika od razu bezpośrednio do czarek, aromat, smak i moc naparu w poszczególnych czarkach będą się nieco różnić. W pierwszych czarkach herbata będzie słabsza i bardziej aromatyczna, a w ostatnich — mocniejsza i o wyraźniejszym smaku, ale z delikatniejszym aromatem. Rozlewając herbatę z chahai, możemy mieć pewność, że wszyscy uczestnicy ceremonii piją herbatę o takich samych właściwościach. Właśnie dlatego chahai ma również drugą nazwę — gongdaobei, czyli „Czarka sprawiedliwości”.
3. Chahai pozwala wszystkim uczestnikom ceremonii herbacianej obejrzeć i ocenić głębię koloru gotowego naparu.
4. Przelewając herbatę do osobnego naczynia, obniżamy jej temperaturę, dlatego po rozlaniu naparu z tego naczynia do czarek herbata nie będzie już tak parząca i będzie można ją od razu pić.
5. Drobne listki herbaty i pył herbaciany, które mogły pozostać w naparze, nie trafiają do czarek, lecz osiadają w chahai.

 

Chahe
To niewielkie pudełeczko, do którego przekłada się herbatę przed parzeniem (podczas ceremonii gongfu cha), aby zaprezentować ją gościom i zapoznać ich z herbatą — ogrzać ją oddechem, wdychać aromat (pierwsze otwarcie herbaty).

Czarki
Bez nich nie obejdzie się żadne picie herbaty, chociaż w dawnych czasach Chińczycy bez problemu obywali się bez czarek i kubków — pili herbatę prosto z dzióbka czajnika albo z gaiwana, który służył im za kubek, a przeszkadzające liście odgarniali pokrywką. Od tamtych czasów upłynęło dużo herbaty, ale do dziś przyjęło się pić ją z naczyń o niewielkiej pojemności, wykonanych z porcelany, szkła lub gliny. Powąchaj pustą czarkę, uchwyć zmienność stygnącego aromatu, a zrozumiesz, o czym mówimy.

Sitko
Sitko zatrzymuje drobne liście herbaty na drodze do twojej czarki. Wzory bywają bardzo różne — od najprostszych po wyszukane dzieła sztuki. Materiał, z którego wykonuje się sitka, to najczęściej stal nierdzewna, szkło lub glina, rzadziej spotyka się ekologiczne warianty z tykwy.

Chaban
Chaban w tłumaczeniu oznacza „deskę herbacianą” — jest to stolik ze wbudowaną tacą do odprowadzania wody. Na chabanie można rozmieścić wszystkie niezbędne akcesoria ceremonii herbacianej, wygodnie ogrzewać naczynia wrzątkiem. To herbaciany stolik, podstawa ceremonii herbacianej i wygodny element codziennego, wyrafinowanego picia herbaty. W zależności od używanych naczyń, na takim stoliku można przeprowadzić ceremonię herbacianą albo zwykłe spotkanie przy herbacie dla 2–6 osób. Chabany występują w różnych rozmiarach — od bardzo małych po duże stoły. Najczęściej produkuje się je z twardego drewna i bambusa. Czasami spotyka się także chabany z kamienia, plastiku lub stali.

Jeśli potrzebujesz pomocy w wyborze akcesoriów do domowej ceremonii parzenia herbaty, napisz do nas — chętnie Ci doradzimy!